FANTASIE

Op een historisch moment in de geschiedenis ter plekke zijn, leek mij als kind al fantastisch en ik stelde mij voor dat ik ooggetuige was van de aanslag op Franz Ferdinand in Sarajevo of de inval van de Duitsers…

Het voordeel van mijn afwezigheid was dat ik over gebeurtenissen kon dromen, waardoor geschiedenis fantasie werd.


Er zijn momenten geweest waarop ik er bijna bij was. Dat wil zeggen, in de buurt. Zo stond ik op de Vondelbrug tijdens de krakersrellen in 1980 en werd pardoes slachtoffer van een overijverige ME’er. Met een gekneusde vinger voegde ik mij in mijn fantasie onder de deelnemers aan de veldslag en promoveerde daarmee tot held. Toen tijdens de kroning van Beatrix, onder het motto “Geen woning, geen kroning” het nieuwe kantoorpand van de reclassering gekraakt werd liep ik daar stage. Ex-gedetineerden maakten gebruik van de verwarring door van hun (woning)nood een deugd te maken. Een dubbelslag want met hun intrek dwongen zij ons door het afstaan van het souterrain, tot “laagdrempelig werken”.


Tot zover de versieringen op de taart of fantasierijke invulling achteraf. Makkelijk vanwege de voorhanden kennis. Kortgeleden werd mijn fantasie echter vooraf geprikkeld door de nu al historische gebeurtenissen rond de Brexit. Op 15 januari was de stemming over het voorstel van Theresa May en ik wist dat ik die week bij mijn dochter in Londen zou zijn. In mijn verbeelding liep ik tussen een mix van verwarde, wanhopige of feestvierende remainers en brexiteers. Deelgenoot van de belangrijkste gebeurtenis van de eeuw.


Het circus in het Lagerhuis beloofde veel maar ging tot mijn verbazing gepaard met onverschilligheid in de straten. Het leverde mij een koude douche van bevroren dromen op. Het leven kwam de volgende dag op gang met het tabloid “Metro” waar het voetbal prominent op de voorpagina stond geplaatst en Westminster gedegradeerd was tot het niveau van de binnenpagina’s. Teleurgesteld maar niet verslagen fantaseerde ik direct over een hoopvol en toekomstig vervolg van shakespeareaanse proporties al dan niet eindigend in een vertrek uit de unie of het spectaculaire inzicht van terugkeer op gemaakte schreden. Mijn aanwezigheid bij het luiden van de klokken, aankondiging van de historische hoogmis, zou daarmee alsnog mythische betekenis krijgen.


Thuisgekomen in Oudorp realiseerde ik mij dat verhalen ontstaan door fantasie. Het vult en geeft gewicht aan wat anders betekenisloos voorbijgaat. Fantaseren over de dagelijkse sleur geeft het leven fleur!


Leen